Na szlakach Beskidu Żywieckiego

Relacje z górskich wypraw i innych wyjazdów oraz imprez forumowiczów. Ten dział jest przeznaczony dla osób, które chcą opisać swoje relacje i/lub pokazać zdjęcia ze spotkań nie będących Klubowym Zjazdem lub Górską Wycieczką Klubową.

Moderatorzy: HalinkaŚ, Moderatorzy

opawski1
Turysta
Turysta
Posty: 22
Rejestracja: 30 lipca 2019, 20:50

Na szlakach Beskidu Żywieckiego

Post autor: opawski1 » 29 stycznia 2020, 20:50

Na szlakach Beskidu Żywieckiego
27-31 sierpnia 2019


Obrazek

Ostatnio coś nie mam chęci do pisania relacji z wędrówek, jednak zmuszam się i w końcu one powstają choć po długim czasie. Końcówkę sierpnia postanawiamy spędzić w Beskidach bo przecież jeszcze nie za dobrze znam te piękne góry. Myślimy myślimy, gdzie by tu jechać, może Gorce, Beskid Wyspowy? Wszędzie pięknie, ale w końcu pada na Beskid Żywiecki i miejsca w których jeszcze nigdy nie byłem… no prawie :P, bo za Babią Górą reszta miejsc była dla mnie nieznana.

Beskid Żywiecki: to drugie co do wysokości pasmo górskie w Polsce po Tatrach. Nad pasmem dominuje królowa polskich Beskidów – Babia Góra – 1725 m. Krajobraz tego Beskidu zachwyca, niżej szczyty pokryte są lasami, wyżej las ustępuje i pojawiają się rozległe hale z pięknymi widokami. Zaś najwyższe szczyty są już nagie i skaliste, a strome północne stoki posiadają rumowiska skalne.

Dzień I: (27.08): Przyjazd, krótka wycieczka po okolicy Korbielowa.

Za bazę wypadową obieramy Korbielów, tym razem mój wyjazd nie jest typu „z plecakiem od schroniska do schroniska”. Korbielów to miejscowość położona w dolinie rzeki Glinna u podnóża Pilska. Zimą to znany ośrodek narciarski, latem jest tu znacznie spokojniej. Po południu ruszamy na krótką trasę w góry. Jest gorąco, kręcą się ciemne chmury, burza jakby wisi gdzieś w powietrzu. Wybieramy żółty szlak, dość stromo, ale krótko wspinamy się na Łabysówkę (904 m), dalej przez pierwsze polany z widokami i drewnianymi bacówkami schodzimy do Sopotni Wielkiej.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Grzmi i chmurzy się, jednak chmury nie idą w naszym kierunku. Idziemy do wodospadu w Sopotni. To najwyższy wodospad w Beskidach, ma około 12 m wysokości Jest rzadkim rodzajem wodospadu kataklinalnego, w którym warstwy skał opadają stromo, w tym samym kierunku, co bieg wody.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Chwilę tutaj odpoczywamy a następnie tą samą trasą wchodzimy znów na Łabysówkę. Żeby jednak nie było nudno, zmieniamy kolor szlaku na niebieski. Na Polanie Piekło postanawiamy odpocząć. Siedzimy, leżymy i podziwiamy piękne widoki po Babią Górę, planujemy też trasy na kolejne dni. Następnie niebieskim szlakiem schodzimy do Korbielowa.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Trasa krótka, ale zakończona w porę, bo rozpętała się silna burza… ;) Długość: 11 km.

Dzień II (28.08) Korbielów – Hala Miziowa - Pilsko - Hala Rysianka - Korbielów

Dziś mamy już znacznie dłuższy dzień na wędrówkę więc chcemy wykorzystać go na maksa. Rano ruszamy z Korbielowa żółtym szlakiem na Pilsko, stromo wspinamy się na Halę Miziową, na której znajduje się schronisko PTTK. Położone na wysokości 1274 m schronisko powstało w 1930 r. choć już na początku XX w. szykowano się do budowy, ale plany pokrzyżowała II wojna. Drewniany obiekt w architekturze góralskiej z werandą służył turystom do 1953 r. kiedy to wyremontowany po II wojnie budynek spłonął. W ocalałej zabudowie gospodarczej urządzono nowe schronisko, które służyło do 2003 r. W 1989 r. ruszyła budowa nowego schroniska, znanego nam dziś, które zostało otwarte w 2003 r. Stare prowizoryczne schronisko spłonęło w 2018 r. Obecny obiekt jest bardzo duży, nie ma klimatu górskiego schroniska, wygląda raczej jak hotel.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Długo w nim nie zabawiamy, wychodzimy na zewnątrz, siadamy na trawie i z hali podziwiamy piękne widoki na okoliczne góry z dominującą Babią Górą.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Teraz rozpoczynamy bardzo strome podejście, idziemy trasami narciarskimi na przełaj w górę za sobą w dole zostawiamy Halę Miziową. Ciągle mamy widoki. W końcu osiągamy najwyższy punkt Pilska po polskiej stronie (1534 m), sam wierzchołek Pilska (1557 m) znajduje się już po słowackiej stronie, wędrujemy na niego pośród kosodrzewiny.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Pilsko jest drugim co do wysokości szczytem w Beskidzie Żywieckim. Znajduje się tutaj krzyż oraz ołtarz polowy, jest też kilka kopców kamieni. Wierzchołek oferuje piękne i rozległe widoki. Nam tego dnia widoczność nie dopisywała, nie zobaczyliśmy nawet Tatr. Dość długo odpoczywamy na Pilsku, natrętne osy, które lecą do naszego jedzenia bardzo denerwują… w końcu jedna żądli mnie w nogę.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

W końcu ruszamy, postanawiamy powędrować teraz w kierunku zachodnim, najpierw niebieskim szlakiem granicznym, następnie Głównym Szlakiem Beskidzkim stromo schodzimy z Pilska na Halę Cudzichową. Na hali znajduje się drewniany szałas z miejscami na nocleg. Piękne, widokowe miejsce, niestety trochę zaśmiecone…

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Dalej wzdłuż granicy przez Brts lasem bez widoków podążamy na Halę Rysianka ze schroniskiem PTTK. Schronisko zostało zbudowane 1936 r. Na początku miało być domem mieszkalnym, ale ostatecznie stało się schroniskiem Tatrzańskiego Towarzystwa Narciarzy. W trakcie II wojny światowej służyło żołnierzom niemieckim. W 1947 r. schronisko ponownie zostało otwarte. Położenie obiektu na rozległej hali daje schronisku piękne widoki po Małą Fatrę i Tatry. Miejsce mi się podoba i z pewnością wrócę tu kiedyś, najlepiej na nocleg.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Z Hali Rysianka prawie tym samym śladem wracamy na Halę Miziową, tu gdzieś zastaje nas zachód słońca.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Z Hali Miziowej zielonym szlakiem pod wyciągiem schodzimy do Korbielowa a tam w sierpniu nadal wiszą dekoracje świąteczne :P Dystans dnia 32 km

CDN...
Moja strona o Górach Opawskich: http://www.goryopawskie.eu/
opawski1
Turysta
Turysta
Posty: 22
Rejestracja: 30 lipca 2019, 20:50

Re: Na szlakach Beskidu Żywieckiego

Post autor: opawski1 » 01 lutego 2020, 9:35

Dzień III (29.08): Zawoja - Schronisko Markowe Szczawiny - Perć Akademików – Babia Góra – Markowe Szczawiny - Zawoja

Tym razem obieramy kierunek najdłuższa wieś w Polsce... Zawoja. Ta miejscowość u stóp Babiej Góry rozciąga się w dolinie rzeki na długości 18 km. Liczy ok. 6,5 tys. mieszkańców... czyli znacznie więcej niż spora część małych miasteczek. Parkujemy w przysiółku Markowe i po opłaceniu biletu wstępu do Babiogórskiego Parku Narodowego wchodzimy na szlak. Wędrujemy zielonym szlakiem, najpierw szeroką drogą, następnie ścieżką z ułożonymi kamieniami i schodami wspinamy się do schroniska PTTK Markowe Szczawiny. Drewniane schronisko powstało w 1906 r. właścicielem był PTT, a inicjatorem budowy Hugo Zapałowicz. W kolejnych latach rozbudowywano je i remontowano, podczas II wojny gospodarz ocalił je przed spaleniem przez Niemców wręczając im łapówkę. W 2007 r. rozebrano drewniany, stawiając w jego miejsce nowoczesny ceglany budynek.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Krótki odpoczynek i wybieramy żółty szlak przez Perć Akademików. Ta trasa wyznakowana w 1925 r. przez Władysława Miodowicza uważana jest za najtrudniejszy szlak w Beskidach. Do pokonania mamy tutaj bardzo stromy północny stok Babiej Góry, są łańcuchy i klamry. Najtrudniejszym miejscem na szlaku jest 8 metrowa pionowa ściana o nazwie Czarny Dziób. Ze względu na trudność szlak jest jednokierunkowy tylko do podchodzenia. Początkowo podejście idzie nam bardzo sprawnie, świeci słońce, jednak nagle od południa wychodzą czarne chmury zaczyna grzmieć… Niedawna tragedia w Tatrach na Giewoncie pokazała jak burza może być niebezpieczna w górach. Decydujemy się na odwrót, czekamy aż burza przejdzie prawie godzinę. W końcu jednak centrum burzy przechodzi gdzie indziej, tutaj tylko nie wiele popadało. Znów wychodzi słońce tak więc po raz drugi atakujemy szczyt Babiej, wspinamy się po łańcuchach i klamrach przez gołoborza.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

W końcu wychodzimy na grań i zdobywamy najwyższy wierzchołek Babiej Góry – Diablak – 1725 m. Babia Góra to najwyższy szczyt polskich Beskidów, zaliczana jest również do Korony Gór Polski jako najwyższy szczyt Beskidu Żywieckiego. To mój 9 szczyt do KGP. Znów w oddali grzmi… wokół przechodzą burze. Widok na ściany deszczu podświetlane promieniami słońca piękny, ale nie możemy długo tutaj zabawić. W każdej chwili burza może wrócić… Skalisty szczyt z kamiennymi murkami starego schronu turystycznego z 1854 r. oferuje piękne widoki w każdą stronę od Tatr przez Beskidy aż po Sudety. Dziś widoczność niestety jest słaba, na południu widać po Jezioro Orawskie. Na Diablaku jestem po raz drugi.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek
Korona Gór Polski 9/28: Babia Góra - Beskid Żywiecki

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Teraz wędrujemy Głównym Szlakiem Beskidzkim granią schodzimy do schroniska Markowe Szczawiny, ciągle grzmi, ściany deszczu się przesuwają i idą w naszym kierunku. Gdy jesteśmy już w schronisku zaczyna lać, a zajadam się naleśnikami.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Przestaje padać wychodzimy ze schroniska i wracamy do Markowych do auta. Wycieczka zakończona,, kolejny dzień na szlakach Beskidów za mami, szkoda, że dzisiejszy był trochę stresujący za sprawą burzy… :/ Dystans 15 km


Dzień IV (30.08): Sopotnia Wielka – Hala Rysianka - Hala Lipowska - Hala Boracza - Sopotnia

Dziś ostatni dzień wędrówek po Beskidzie Żywieckim w naszym przypadku szlakiem beskidzkich hal i schronisk. Ruszamy z Sopotni Wielkiej niebieskim szlakiem, przez las wspinamy się na Halę Rysianka ze schroniskiem PTTK. Przedwczoraj już tu byłem przychodząc z Pilska. Na Rysiance robimy dłuższą przerwę, zajadam się naleśnikami, tak jak już wspomniałem bardzo podoba mi się to miejsce.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Z Rysianki blisko już na Halę Lipowską z kolejnym schroniskiem PTTK gdzie się udajemy. Drewniane schronisko zbudowało Beskiden-Verein w 1930 r. w tym czasie konkurowało z sąsiednią Rysianką. II wojna światowa nie zniszczyła schroniska, mieszkali tu niemieccy żołnierze. W 1946 obiekt przejmuje PTT i rozpoczyna prowadzić schronisko. W 1973 r. schronisko zostało przebudowane do kształtu znanego nam dziś. Chwilę odpoczywamy, kupuję tradycyjny Znaczek Turystyczny, spotykamy tutaj i rozmawiamy ze starszym małżeństwem z Głuchołaz… jaki ten świat mały ;) Niestety znów zaczyna grzmieć, od południa idą czarne chmury… czy burza znów nas złapie?

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Decydujemy się jednak ruszyć dalej, wybieramy żółty szlak, którym wchodzimy na widokowe hale: Bieguńską, Gawłowską i Bacmańską. Czarne, groźne chmury ładnie kontrastują ze słońcem, jednak nie idą w naszym kierunku. Z Hali Redykalnej żółtym szlakiem schodzimy na Halę Boraczą z trzecim dziś schroniskiem PTTK.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Początki schroniska na Hali Boraczej sięgają 1935 r, kiedy zbudowano je z inicjatywy Żydowskiego Towarzystwa Sportowego „Makkabi” z Bielska. W 1932 r. mały drewniany budynek spłonął, szybko został odbudowany w formie znanej nam dziś z późniejszymi niewielkimi przebudowami. Przy schronisku dość długo odpoczywamy, chmury przeszły więc nigdzie już nie musimy się śpieszyć, w okolicy pasą się owce.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Z Hali Boraczej udajemy się w drogę powrotną, zaglądamy jeszcze do starej drewnianej chatki, kawałek dalej szlak przecina nam… żmija zygzakowata. Teraz wybieramy zielony szlak przez las północnym stokiem Boraczego Wierchu, tak docieramy znów na Halę Lipowską na następnie na Halę Rysiankę.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Na Rysiance odpoczynek, ostatnie zdjęcia i nasycanie oczu beskidzkimi widokami na parujące po deszczach doliny. Nastał wieczór, kończy się dzień tak samo jak nasze tegoroczne wędrówka po Beskidzie Żywieckim. Stąd schodzimy niebieskim szlakiem do Sopotni i kończymy wycieczkę. Dystans dnia 26 km

I zakończyło się nasze kilkudniowe łażenie po Beskidzie Żywieckim. Już trochę poznałem to pasmo i widzę, że warto odkrywać je nadal, co najbardziej mi się tutaj podoba to sporo rozległych hal z pięknymi widokami. Brakuje tylko owiec :P Wędrując na szlakach czy też w schroniskach nie spotykaliśmy tłumów to również duży plus, choć pewnie w weekendy jest trochę inaczej. Minusem naszej wycieczki była pogoda. Mimo końcówki sierpnia nadal było burzowo, gorąco i z bardzo słabą widocznością. Trzeba więc znów ruszyć na szlaki Beskidu Żywieckiego i mam nadzieję że będzie to już w 2020 r. :D
Moja strona o Górach Opawskich: http://www.goryopawskie.eu/
Awatar użytkownika
Dżola Ry
Członek Klubu
Członek Klubu
Posty: 6067
Rejestracja: 28 czerwca 2009, 23:07
Kontakt:

Re: Na szlakach Beskidu Żywieckiego

Post autor: Dżola Ry » 03 lutego 2020, 21:11

To na pewno nie było fajne uczucie na szczycie, ale zdjęcia z Babiej, z tymi strumieniami deszcze prześwietlonymi słońcem - piękne!
Awatar użytkownika
Darek
Członek Klubu
Członek Klubu
Posty: 1212
Rejestracja: 28 października 2011, 20:47

Re: Na szlakach Beskidu Żywieckiego

Post autor: Darek » 03 lutego 2020, 21:48

Te tereny, to kwintesencja Beskidu Żywieckiego. Wyrazista pogoda, sugestywne zdjęcia :brawo:
Włóczęga: człowiek, który nazywałby się turystą, gdyby miał pieniądze.
(J. Tuwim)
Awatar użytkownika
Iwon
Członek Klubu
Członek Klubu
Posty: 426
Rejestracja: 21 października 2015, 17:23

Re: Na szlakach Beskidu Żywieckiego

Post autor: Iwon » 04 lutego 2020, 9:53

Mało znam Beskid Żywiecki - piękne tereny . Bardzo fajne trasy . Rzeczywiście , pod koniec sierpnia sporo burz , ale pogoda zrobiła się nieprzewidywalna , niestety . Zdjęcia- bardzo fajne kadry - za "owcami" musisz przyjechać w Gorce ;)
"Skądkolwiek wieje wiatr,
zawsze ma zapach TATR"
Jan Sztaudynger
Awatar użytkownika
jck
Turysta
Turysta
Posty: 3135
Rejestracja: 14 listopada 2007, 22:57
Kontakt:

Re: Na szlakach Beskidu Żywieckiego

Post autor: jck » 04 lutego 2020, 10:11

Kolejna dobra relacja. Piękne tereny, zawsze miło tam wrócić.
Zbierasz KGP?
Życie nie zaczyna się powyżej 5000 mnpm. Powyżej 6000 mnpm tym bardziej...
opawski1
Turysta
Turysta
Posty: 22
Rejestracja: 30 lipca 2019, 20:50

Re: Na szlakach Beskidu Żywieckiego

Post autor: opawski1 » 04 lutego 2020, 17:53

Dziękuję! :)
Na Diablaku widowisko było piękne, ale nie mogłem tam zbyt długo zostać.
Gorce chciałbym zobaczyć w tym roku.

Tak zbieram KGP, mam do tej pory zdobyte 10 szczytów w książeczce, gdyby nie ten dziwny regulamin KGP byłoby znacznie więcej
Moja strona o Górach Opawskich: http://www.goryopawskie.eu/
ODPOWIEDZ