Wczesnowiosennie w Gorach Bystrzyckich

Relacje z górskich wypraw i innych wyjazdów oraz imprez forumowiczów. Ten dział jest przeznaczony dla osób, które chcą opisać swoje relacje i/lub pokazać zdjęcia ze spotkań nie będących Klubowym Zjazdem lub Górską Wycieczką Klubową.

Moderatorzy: HalinkaŚ, Moderatorzy

Awatar użytkownika
buba
Turysta
Turysta
Posty: 1789
Rejestracja: 05 lipca 2011, 11:35
Kontakt:

Wczesnowiosennie w Gorach Bystrzyckich

Post autor: buba » 14 marca 2017, 17:35

Tym razem na zlot forum sudeckiego eco zaproponowal schronisko Jagodna na przeleczy Spalonej. Pomysl mi sie bardzo spodobal bo zawsze lubilam to miejsce a jeszcze nie mialam okazji tam zanocowac.

Obrazek

A tu inny rzut na schronisko- z moim ulubionym typem słupa wmontowanym w kompozycje pejzazu :P

Obrazek

Pokoje fajne, cieple, klimat schroniskowy. Mają tu poduszki wypchane łuską gryki! jakie to jest wygodne! musze takie nabyc do domu!

Obrazek

Pierwszy raz spotykam sie w schroniskowym pokoju z szafka zamykana na klucz. Jesli ktos przechowuje jakies skarby i tajne dokumenty to moze byc spokojny, ze nikt mu nie buchnie podczas snu ;)

Obrazek

Wieczorem rozsiadamy sie cala ekipa na jadalni, gdzie mozna znalezc wiele rekwizytow milych dla oka. U lampy dynda jemiola, wisza zioła, sa scienne makatki i ciekawe zastosowanie starych ram okiennych!

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Fajne sa tez fotele z palet!

Obrazek

Mają tu rowniez w sprzedazy piwo “schroniskowe”, pochodzi z browaru w Ząbkowicach. Wiem, jestem podatna na reklame- kupilam bo mi sie niesamowicie spodobala etykieta! :)

Obrazek

Obrazek

Wieczor mija na pogaduchach, spiewach i konsumpcjach.

Obrazek

Dla mnie hitem byla agrestowka! Zawsze mialam toto za mdly i malo smaczny owoc a napoj wyszedl nieziemski!

Obrazek

Skręcik party :P

Obrazek

Mozna rowniez zająć sie czytaniem- zestaw schroniskowych lektur jest tu bardzo a to bardzo zroznicowany, mozna trafic rozne perełki np.

Obrazek

Dla cierpliwych - mozna nabyc ekologiczne puzzle, dla zaawansowanych!

Obrazek

Rano zajecia w podgrupach. Eco z Pudlem ida do Czech, Romek pompuje kajak i splywa jedna z okolicznych lodowatych rzek, inni tez gdzies zapodaja ku swemu przeznaczeniu. Ja, topeerz i Tomek tuptamy sobie w strone Jagodnej i po drodze zaskakuje nas zima! A juz myslalam, ze tego bialego g… w tym roku nie zobacze! Zaczyna sie łagodnie…

Obrazek

A potem biel zaczyna dominowac w krajobrazie, zwlaszcza tym najblizszym

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Bo widoczki sa juz plowo wiosenne acz troche zamglone

Obrazek

Na szczycie Jagodnej stoi jedna z tych wiatek, ktore do niczego sie nie nadaja- stoly i lawy zasypane sniegiem, wiatr hula w srodku…

Obrazek

Popoludniem zagladamy jeszcze pod chatke gdzie spotykamy Fadela! Zupelnie nieumawiane spotkanie! We wpisowaniku tez same znane ksywki. Swiat jest jednak maly! Zapodajemy ognicho-wersja klasyczna.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

No bo Fadel zrobil wczesniej ognicho de-lux tzn lesny piec. Dziura w ziemi a w niej żar. Na to ziemia. Na to kurczak. Na to ziemia. Na gorze ognicho. A i jeszcze skosna dziura odpowietrzania. Kurczak skwierczal 2 godziny i wyszlo takie niebo w gebie, ze jeszcze nigdy zadnego ptactwa w odmianie tak pysznej nie jadlam. Mialo w sobie smak nie tylko wedzenia ale tez ziemi, igliwia i jakby zywicy.

Ide odwiedzic potoczek. Latem byl tak wyschly, ze zmienil sie w kilka zatechlych kaluz. Teraz szemrze solidnie wsrod omszalych bel tworzacych mostki a nieraz calkiem znika pod zielonym wilgotnym kozuchem. Na oko wydaje sie plytki- nic bardziej mylnego, przynajmniej po kolana, a miejscami chyba i glebiej.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Pobyt przy chatce ma tez smutny aspekt.. ¾ okolicznych drzew jest pokropkowana do wyciecia. Byla chata w cienistym pachnacym lesie.. Bedzie chata na zrytym ciezkim sprzetem pobojowisku.. Noz coz.. Cala Polska systematycznie i nieublagalnie zmienia sie w jedna wielka porębe to i tych okolic nie oszczedzilo… Chyba musze wiecej fotografowac drzewa, krzewy... zeby kiedys pokazac kabaczkowi jak niegdys wygladal swiat…

Deseń…

Obrazek

Wieczorem znow sie spotykamy w schronisku. Dzis, mimo nie do konca sprzyjajacej aury, robimy ognicho! Takie dni lubie- jeden dzien- dwa ogniska! Zaczyna sie sniezna zadymka, opada gesta mgla.. Troche to utrudnia rozpalenie ognia- ale my nie damy rady??? :) Malinowka pomaga nie zamarznac!

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Ciekawe jest to, ze tutejsze schronisko jest strasznie fajne z wygladu, wystroju czy atmosfery kreowanej przez obsluge, ale zawsze trafiamy tu na jakis dziwnych ludzi. Wieczorem po sali jadalno-imprezowej miota sie jakis koles z laptopem i obrazona mina- no bo ludzie spiewaja i przeszkadzaja mu w pracy.. Rano przyjezdza jakas rodzinka i robi obsludze awanture, ze nie ma sniegu a oni przyjechali na biegowki i to jest skandal! I wogole teren jest malo przyjazny dzieciom! (nie wiem co oznacza taki slogan- czy chodzi np. o brak wesolego miasteczka?) Mam okazje tez mimowolnie sluchac rozpadu jakiegos zwiazku- dziewczyna ciosa kołki na glowie swojemu partnerowi- gdzie on ja zabral? Mial byc udany weekend a on ją zabral w takie straszne miejsce- tu nie ma podstaw do przezycia! Ona żąda aby natychmiast odwiesc ją do domu! “Juz nigdy ci nie zaufam! Z nami koniec!”. Wogole sporo przewijajacych sie przez jadalnie twarzy wyglada jakby wyjezdzala w gory za kare…

A na powrocie odwiedzamy jeszcze Travna. Tam na jednym z rozdrozy przycupnela stara kapliczka. Jakas dobra dusza odziała ją w sweterek. Wokol okolicznej wczesnowiosennej szarosci wybija sie radosnymi kolorami.

Obrazek

Obrazek

Obrazek

A Matka Boska siedzi na zydelku i robi na drutach, jak jakas podlaska babuszka na naslonecznionej ławeczce w jakies zagubionej wsi..

Obrazek

Obrazek

Wokol kiełkuja lepiezniki. Grube, wilgotne, pachace rozmiekla ziemia. Jeden z pierwszych znakow, ze idzie ku dobremu i zaczyna sie polrocze przyjazne bubom!

Obrazek

A gdzies kawalek dalej drzewo z dekoracja. Czy to tylko ozdoba czy moze ma jakas glebsza wymowe? Moze by trzeba takie przywiazywac do drzew na osiedlach i w parkach? Moze kukły by ocalily nasze drzewa skoro ludzie nie potrafia… :(

Obrazek

Gdy jedziemy z Jawornika na Paczkow, na starym, podupadlym, dawno zamknietym przejsciu granicznym jest polowiczna kontrola. Nas nikt nie zatrzymuje, ale pojazdy wjezdzajace z Polski do Czech sa kierowane na wydzielone pasy miedzy stosy opon gdzie stoja jacys mundurowi.
"ujrzałam kiedyś o świcie dwie drogi, wybrałam tą mniej uczęszczaną, cała reszta jest wynikiem tego ,że ją wybrałam..."

na wiecznych wagarach od życia..
Marshal23
Członek Klubu
Członek Klubu
Posty: 552
Rejestracja: 20 stycznia 2014, 12:57

Re: Wczesnowiosennie w Gorach Bystrzyckich

Post autor: Marshal23 » 15 marca 2017, 1:59

Te tereny mają swój urok,ale z tego co piszesz że lex szyszko tak to pozmienia.Masakra,oby nie. Schron jest mega, racuchy z jagodami-mistrzostwo. Super
Awatar użytkownika
ecowarrior
Turysta
Turysta
Posty: 11
Rejestracja: 11 stycznia 2017, 18:09

Re: Wczesnowiosennie w Gorach Bystrzyckich

Post autor: ecowarrior » 15 marca 2017, 10:17

buba1 pisze: Pokoje fajne, cieple, klimat schroniskowy. Mają tu poduszki wypchane łuską gryki! jakie to jest wygodne! musze takie nabyc do domu!
Z wielu pozytywnych aspektów schroniska chyba również najbardziej urzekły mnie poduszki :) Podpisuję się pod Twoim stwierdzeniem - niezwykle wygodne i przyjemne w dotyku. Również w takowe zainwestuję :D

Obsługa i atmosfera przez nią tworzona - przyłóż do rany. Oczywiście im bliżej schroniska da się podjechać samochodem tym częściej powstaje ryzyko trafienia na turystów o charakterze typowo roszczeniowym, którym owy obiekt pomylił się z wysokostandardową agroturystyką bądź kilku-gwiazdkowym hotelem.

Szkoda, że już mnie nie było na rozpadzie związku. Temu facetowi pewno bym postawił piwo za dobrze wykonaną robotę :brawo: :piwo:
Awatar użytkownika
PiotrekP
Administrator
Administrator
Posty: 8210
Rejestracja: 22 kwietnia 2009, 11:33
Kontakt:

Re: Wczesnowiosennie w Gorach Bystrzyckich

Post autor: PiotrekP » 15 marca 2017, 10:28

Góry Bystrzyckie są bardzo urokliwe, a co najważniejsze jest tam cisza i spokój. Trzeba tam zajrzeć wiosną, pozostało mam jeszcze parę miejsc do odwiedzenia.
Góry są piękne i niech takie pozostaną.

Nasze Wędrowanie
Awatar użytkownika
Pudelek
Turysta
Turysta
Posty: 2893
Rejestracja: 23 czerwca 2008, 17:43

Re: Wczesnowiosennie w Gorach Bystrzyckich

Post autor: Pudelek » 15 marca 2017, 10:31

Marshal23 pisze:Te tereny mają swój urok,ale z tego co piszesz że lex szyszko tak to pozmienia.Masakra,oby nie. Schron jest mega, racuchy z jagodami-mistrzostwo. Super
lex szyszko raczej tu nie ma nic wspólnego, lasy tnie się od dawna. Czasem to kornik, czasem po prostu chodzi tylko o zysk. Lasy Państwowe (nie mylić z lasami państwowymi) to państwo w państwie, firma nastawiona głównie na zarobek (na ochronę przyrody trafia jakiś tam niewielki procent z dochodów) i to niezależnie kto akurat jest u żłobu. :zly:
https://picasaweb.google.com/110344506389073663651
http://hanyswpodrozach.blogspot.com/
"Szanowny Prezydencie. Błogosławione łono, które Ciebie nosiło i piersi, które ssałeś"
Awatar użytkownika
buba
Turysta
Turysta
Posty: 1789
Rejestracja: 05 lipca 2011, 11:35
Kontakt:

Re: Wczesnowiosennie w Gorach Bystrzyckich

Post autor: buba » 15 marca 2017, 10:38

Pudelek pisze:
Marshal23 pisze:Te tereny mają swój urok,ale z tego co piszesz że lex szyszko tak to pozmienia.Masakra,oby nie. Schron jest mega, racuchy z jagodami-mistrzostwo. Super
lex szyszko raczej tu nie ma nic wspólnego, lasy tnie się od dawna. Czasem to kornik, czasem po prostu chodzi tylko o zysk. Lasy Państwowe (nie mylić z lasami państwowymi) to państwo w państwie, firma nastawiona głównie na zarobek (na ochronę przyrody trafia jakiś tam niewielki procent z dochodów) i to niezależnie kto akurat jest u żłobu. :zly:
no dokladnie tak... lasy rzna na potege od kilku lat, nie wiem co jest przyczyna, ale widze wyraznie ze nasililo sie to od jakis okolo 5-7 lat, w calej Polsce :cry:

no a szyszko zadbal aby rzneli tez parki, skwery, osiedla i wszystko pozostale... :zly:

wiec ogolnie jest masakra w tej kwestii a podejscie sporej ilosci ludzi ktorzy bezinteresowanie nienawidza wszelakich roslin tez nie pomaga...
"ujrzałam kiedyś o świcie dwie drogi, wybrałam tą mniej uczęszczaną, cała reszta jest wynikiem tego ,że ją wybrałam..."

na wiecznych wagarach od życia..
Awatar użytkownika
buba
Turysta
Turysta
Posty: 1789
Rejestracja: 05 lipca 2011, 11:35
Kontakt:

Re: Wczesnowiosennie w Gorach Bystrzyckich

Post autor: buba » 15 marca 2017, 10:39

ecowarrior pisze:
buba1 pisze: Pokoje fajne, cieple, klimat schroniskowy. Mają tu poduszki wypchane łuską gryki! jakie to jest wygodne! musze takie nabyc do domu!
Z wielu pozytywnych aspektów schroniska chyba również najbardziej urzekły mnie poduszki :) Podpisuję się pod Twoim stwierdzeniem - niezwykle wygodne i przyjemne w dotyku. Również w takie zainwestuję :D

:
Pytalam obslugi schroniska - ponoc tu sprzedaja takie poduszki tzn te schroniskowe stamtad sa- trzeba zadzwonic

http://www.wataszka.com/" onclick="window.open(this.href);return false;

A co do zwiazku- to byles wtedy- mialo to miejsce w sobote wieczorem. Rozmowe slyszalam przez sciane pokoju. Jak sie skonczylo to nie wiem. Moze nawet potem ich spotkalismy w jadalni (albo tylko jego ;) Nie wiem nawet jak wygladali i kto to byl- byli tylko glosami zza sciany!

A schroniskom latwosc dotarcia nie pomaga w klimacie, acz czesto PTSMy sa tu wyjatkiem!
"ujrzałam kiedyś o świcie dwie drogi, wybrałam tą mniej uczęszczaną, cała reszta jest wynikiem tego ,że ją wybrałam..."

na wiecznych wagarach od życia..
Awatar użytkownika
buba
Turysta
Turysta
Posty: 1789
Rejestracja: 05 lipca 2011, 11:35
Kontakt:

Re: Wczesnowiosennie w Gorach Bystrzyckich

Post autor: buba » 15 marca 2017, 10:41

PiotrekP pisze:Góry Bystrzyckie są bardzo urokliwe, a co najważniejsze jest tam cisza i spokój. Trzeba tam zajrzeć wiosną, pozostało mam jeszcze parę miejsc do odwiedzenia.
Z tym spokojem tez jest roznie. Od jakiegos czasu gdy jest sezon na biegowki lub rowery i jest weekend to w okolicach schroniska wcale tak dobrze nie jest.. Acz jak sie zaszyje w lasy, zwlaszcza na drogi mniej rowne (kocie łby, tluczen, bloto) to juz jest niezle! A w srodku tygodnia to po prostu bajka! :D
"ujrzałam kiedyś o świcie dwie drogi, wybrałam tą mniej uczęszczaną, cała reszta jest wynikiem tego ,że ją wybrałam..."

na wiecznych wagarach od życia..
Awatar użytkownika
PiotrekP
Administrator
Administrator
Posty: 8210
Rejestracja: 22 kwietnia 2009, 11:33
Kontakt:

Re: Wczesnowiosennie w Gorach Bystrzyckich

Post autor: PiotrekP » 16 marca 2017, 9:12

Tam jest masę ścieżek i dróg, które nie zawsze są szlakami, ale warto nimi połazić w ciszy i spokoju.
Góry są piękne i niech takie pozostaną.

Nasze Wędrowanie
Marshal23
Członek Klubu
Członek Klubu
Posty: 552
Rejestracja: 20 stycznia 2014, 12:57

Re: Wczesnowiosennie w Gorach Bystrzyckich

Post autor: Marshal23 » 16 marca 2017, 17:07

Wiem,wiem że lex szyszko to coś innego. Z tą wszędobylską wycinką i panowaniem lasów p. ,myśliwych itd. Niedługo będą przeganiać z lasów
Awatar użytkownika
Pudelek
Turysta
Turysta
Posty: 2893
Rejestracja: 23 czerwca 2008, 17:43

Re: Wczesnowiosennie w Gorach Bystrzyckich

Post autor: Pudelek » 17 marca 2017, 13:53

Eco wymyślił spotkanie forum sudeckiego. Zamiast bawić się w jakieś głosowania nad terminem, pasmem i miejscem to ustalił wszystko samodzielnie: połowa marca, Góry Bystrzyckie, schronisko Jagodna. Komu pasuje to się zjawi. Komu nie pasuje to... trudno.

Tak się składa, że właśnie minęło dziesięć lat od kiedy pierwszy raz z odwiedziłem z nim ten obiekt noclegowy i tą część pasma. No, prawie dziesięć lat, bo miało to miejsce w kwietniu, a nie marcu 2007 roku ;). Kurde, jak ten czas leci...

W piątek wczesnym porankiem wyruszamy z Górnego Śląska. Zgodnie z zapowiedziami - leje. Umykają kolejne kilometry, a pogoda się nie zmienia. Dobrze, że chociaż trafiły nam się stare składy kolejowe z przedziałami bydlęcymi, więc można było usadowić się jak człowiek.

Gorzanów (Grafenort)
. Wychodzimy w deszczu, choć ciut mniejszym. Wszystko jednak i tak jest mokre oraz lekko przygnębiające.
Obrazek

Brukowana droga prowadzi nas między najbliższe zabudowania.
Obrazek

Kawałek dalej nowiutki chodnik - ktoś się postarał o zachowanie tego wydarzenia w pamięci potomnych :P.
Obrazek

Przechodzimy przez most na Kłodzkiej Nysie. W centrum zachowało się sporo starych domów i młyn, który wystawiony jest (był) na sprzedaż za jedyne 140 tysięcy.
Obrazek
Obrazek

Najważniejszym zabytkiem jest zespół pałacowy z XVI wieku, do 1945 należący do rodziny Herberstein. Z daleka robi wrażenie.
Obrazek

W otaczającym go parku przetrwały ruiny kilku obiektów - strzelnicy, pawilonu ogrodowego wyglądającego jak muzeum oraz poprzewracane resztki kolumn, być może tworzące niegdyś jakiś pomnik. Park otrzymał pół miliona złotych dotacji na "ochronę i rewaloryzację", ale starczyło to chyba tylko na wykoszenie trawy.
Obrazek
Obrazek

Podchodząc bliżej pałacu widać ogrom zniszczeń - oficyny i dawna gorzelnia się sypią, główny budynek też. Na ścianach zachowały się resztki sgraffito. Kiedyś musiał być piękny.
Obrazek
Obrazek
Obrazek

Pałac jest prywatny i podobno ktoś go remontuje. Z bliska świadczą o tym jedynie groźne tabliczki "Teren budowy! Wstęp wzbroniony" na zamurowanych drzwiach. Z dalszej odległości można dostrzec, iż pojawiły się nowe okna, dach chyba też położono na świeżo. A więc jest nadzieja.
Obrazek

Przy głównym skrzyżowaniu stoją dwie duże kamienice. W przeszłości działały w niej gospody - w tej na zdjęciu Gasthaus zum Reichsgrafen (aktualnie Wiejski Dom Kultury).
Obrazek

Obecnie próżno szukać tu jakiegoś lokalu. Działa za to sklep "Panda". Nie wiem czy właściciel jest miłośnikiem zwierząt, czy może to nawiązanie to panów kręcących się po strategicznych miejscach z konspiracyjnym "pan da...". W każdym razie wybór pewien mają.

Siadamy pod zadaszonym budynkiem gospodarczym. Następuje burza mózgów.
Obrazek

Moim zdaniem padać zaczęło bardziej i planowana trasa 6-godzinna w takiej aurze nie jest najmądrzejsza. Eco z kolei stwierdził dokładnie odwrotnie: że leje mniej i pójść warto. Jak to zupełnie inaczej można postrzegać tę samą pogodę :D.

Ostatecznie postanawiamy się rozdzielić. Andrzej wyszedł na tym lepiej, gdyż po pewnym czasie deszcz przestał padać. Ja wróciłem na dworzec, gdzie kolejny żółto-biały zug dowiózł mnie do Długopola-Zdrój (Bad Langenau). Wysiadam na charakterystycznym dworcu za którym zaczyna się tunel.
Obrazek

Dziesięć lat temu razem z Eco piliśmy tutaj piwo, gdyż w miejscowości nie znaleźliśmy niczego, gdzie człowiek mógłby się zatrzymać. Zapamiętałem Długopole jako senną, opustoszałą miejscowość z jednym otwartym sklepem. I po dekadzie czuję deżawi - zmieniła się tylko pogoda, gdyż wówczas świeciło słońce.

A ta część Długopola nadal odpycha, wszystko pozamykane, chodnikami przymykają nieliczne uzdrowiczanki. I też jeden tylko sklep ma otwarte drzwi - w środku kolejka, sprzedawca prawie do wszystkich słodzi "królewno, księżniczko ty moja, co jeszcze podać?". Mnie księciuniem nie nazwał.
Obrazek

Chciałem posiedzieć przy rozwalonym kiosku, ale cała atmosfera działała na mnie tak depresyjnie, że już po kilku minutach zarzuciłem plecak i ruszyłem dalej. Na szczęście szybko Główny Szlak Sudecki wyprowadził na przestrzeń.
Obrazek

Po niecałej półgodzinie pojawiają się pierwsze domostwa kolejnej wsi i widok na pasmo Jagodnej.
Obrazek

Stoi nawet pokrzywiona, zatarta kapliczka.
Obrazek

Ponikwa (Verlorenwasser). Tu także niewiele zmian - bardzo zaniedbana miejscowość, remonty większości domów przeprowadzali zapewne jeszcze Niemcy. Ludzi też nie widać.
Obrazek

Odbijam w kierunku kościoła Józefa Robotnika z XVIII wieku i zachodzę na cmentarz.
Obrazek

To nie Czechy, więc starych nagrobków jest niewiele. Większość połamana, ustawiona pod płotem jako lapidarium. Na grobie księdza dodano tabliczkę po polsku, żeby nikt nie miał wątpliwości kto w nim leży.
Obrazek
Obrazek

Zrobiłem parę zdjęć i poszedłem dalej. Przy najbliższym domu mijam oborę urządzoną w... piwnicy. Dochodzi z niej miarowy ryk krowy.
Obrazek

Górna część Ponikwy nie różni się od dolnej - dominuje zabudowa mocno sfatygowana albo w kompletnej ruinie. Przeznaczenia niektórych obiektów można się tylko domyślać. Pamiętam, iż w 2007 roku na niektórych chałupach widziałem jeszcze niemieckie napisy albo tabliczki, lecz teraz nie dostrzegłem już żadnej.
Obrazek
Obrazek
Obrazek

Wreszcie kończy się asfalt i znów jestem na łąkach.
Obrazek

Szlak robi się bardziej stromy, lecz trwa to krótko i wychodzę na słynną Autostradę Sudecką (zwaną też Autostradą Göringa), a oficjalnie drogę wojewódzką numer 389. To chyba najbardziej dziurawa szosa wojewódzka jaką widziałem.
Obrazek

Poruszanie się nią jest nudne jak flaki z olejem! Co jakiś czas robię pauzę, aby za szybko nie osiągnąć celu, więc może dlatego dłuży się jeszcze bardziej?

W pewnym momencie słyszę warkot silnika - z dołu nadjeżdża jedyne (jak się okazało) auto w kierunku przełęczy Spalonej. Stwierdzam, że nie będę łapał stopa, bo to przecież niedaleko. I chyba słusznie zrobiłem, gdyż samochód był golfem w kolorze... złotym :D.
Obrazek

Mijam bezimienny strumyk, odbicie zielonego szlaku, jakieś murki... z prawej strony zaczyna się przejaśniać. To znak, iż się zbliżam.

Nagle fatalna droga się kończy i zaczyna elegancki asfalt. Cud za unijne pieniądze ;).
Obrazek

Na polanie zachmurzone widoki w kierunku trasy, którą wędrował Eco.
Obrazek

Przełęcz Spaloną
ze schroniskiem Jagodna osiągam przed godziną 17-tą. Dziesięć lat minęło jak jeden dzień.
Obrazek

Jestem pierwszy z całej ekipy, więc biorę klucz i ładuję się do pokoju. Postanawiam trochę się przespać. Śni mi się Stalin - to zapewne zasługa tego, że niedawno czytałem tekst o Stalinie i jego zatwardzeniu ;). Nagle słyszę wibracje telefonu... dzwoni Stalin! Odbieram półtomny, ale słyszę tylko głos Andrzeja, który właśnie podszedł pod schronisko. Pogoda mu sprzyjała, pod koniec pojawiło się nawet trochę słońca! Eh, będę musiał kiedyś zrobić jego odcinek...

A potem zaczynają zjeżdżać się pozostali ludkowie, integracja trwa do późna :).
Obrazek

Na sobotę planujemy zejście do Dzikiej Orlicy...
https://picasaweb.google.com/110344506389073663651
http://hanyswpodrozach.blogspot.com/
"Szanowny Prezydencie. Błogosławione łono, które Ciebie nosiło i piersi, które ssałeś"
Awatar użytkownika
ecowarrior
Turysta
Turysta
Posty: 11
Rejestracja: 11 stycznia 2017, 18:09

Re: Wczesnowiosennie w Gorach Bystrzyckich

Post autor: ecowarrior » 18 marca 2017, 18:09

Pudelek pisze: Tak się składa, że właśnie minęło dziesięć lat od kiedy pierwszy raz z odwiedziłem z nim ten obiekt noclegowy i tą część pasma. No, prawie dziesięć lat, bo miało to miejsce w kwietniu, a nie marcu 2007 roku ;). Kurde, jak ten czas leci...
Szlak wspomnień w dziesięciolecie wyprawy.
Z tego całego sentymentu aż przejrzałem fotorelację sprzed lat...
Obrazek
http://www.beskidzkie.fora.pl/sudety-i- ... 7,700.html" onclick="window.open(this.href);return false;
Awatar użytkownika
Pudelek
Turysta
Turysta
Posty: 2893
Rejestracja: 23 czerwca 2008, 17:43

Re: Wczesnowiosennie w Gorach Bystrzyckich

Post autor: Pudelek » 26 marca 2017, 15:37

Po pochmurnym piątku w sobotę pogoda postanowiła trochę się poprawić i nad Górami Bystrzyckimi wyszło słońce. Nie na stałe, bo co chwilę przewalały się ciężkie chmury, lecz rankiem momentów z promieniami nie brakowało.
Obrazek

Zjadamy śniadanie (ja oczywiście jajecznicę), wypijamy znakomite piwo z browaru kontraktowego w Ziębicach (sprzedawane w schronisku Jagodna) i pakujemy się do wyjścia. Dziś zajęcia w podgrupach - każda idzie w swoją stronę. Do mnie i Eco dołącza Iza wraz z Deyną - wilczur towarzyszył już nam rok temu w Bieszczadach ;).

Niedaleko schroniska schron z okresu budowy Autostrady Sudeckiej udający komórkę z kominkiem.
Obrazek

Schodzimy ostro w dół obok wyciągu. Pies zainteresowany wszystkim wyrywa do przodu. Na dole duży węzeł szlaków, skręcamy w las.
Obrazek

Przez następne półtorej godziny idziemy wśród drzew. Droga jednak się nie nudzi, co chwila skręca, a w dodatku przez dłuższy czas oświetla nas słońce, więc jest naprawdę przyjemnie. Robimy kilka strategicznych przerw na nacieszenie się :).
Obrazek
Obrazek

Gdy wychodzimy na otwartą przestrzeń ponownie nadciągają chmury i zaczyna wiać wiatr. Odsłania się przed nami widok na dolinę Dzikiej Orlicy i Góry Orlickie (Orlické hory, Adlergebirge). Widać, że w górnej części zachowało się więcej śniegu.
Obrazek

Ruch na Autostradzie Sudeckiej jest niewielki, ale asfalt w dobrym stanie. Długi czas idziemy wzdłuż rzeki, tworzącej tu granicę. Dzika Orlica (Divoká Orlice, Wilde Adler) wpada do Łaby, więc należy do zlewiska Morza Północnego.
Obrazek

Zaczynają się rozrzucone zabudowania Lasówki (Kaiserswalde). Miejscowość słynęła niegdyś (podobnie jak cała okolica) z huty szkła, działał browar, gorzelnia, warsztaty tkackie. Dzisiaj ma sześciokrotnie mniej mieszkańców niż sto lat temu, lecz chyba i tak jest najmniej wyludniona w porównaniu z sąsiednimi wioskami.

Andrzej mówi, że kiedyś był tu fajny sklep z werandą, ale czy on dalej działa? Na razie widzimy inny, umiejscowiony w starym domu-agroturystyce. Nie wypada nie wstąpić, zwłaszcza, że naprzeciwko stoi klimatyczny przystanek kojarzący mi się z wigwamem. Wybór skromny, ceny wysokie, ale cóż... według słów sprzedawczyni jest to obecnie jedyny sklep w Lasówce.
Obrazek
Obrazek

Za przystankiem, do którego od dawna nie dociera już żaden autobus, przerzucono mostek do Czech. Most nazwano imieniem Adama. Ciekawe dlaczego? Jakiś Adam go postawił, a może sponsorował? Ewentualnie powstał w okresie triumfów mistrza z Wisły? ;)
Obrazek

Na Pepików jeszcze przyjdzie czas, po uzupełnieniu płynów nadal zostajemy po kłodzkiej stronie. Co jakiś czas mijamy piękne, stare i zaniedbane domy. Zwłaszcza ten przykuwa uwagę ze swoim "wykuszem".
Obrazek
Obrazek

W centrum Lasówki dominuje kościół św. Antoniego. Dobrze się wkomponowuje w górski krajobraz.
Obrazek

Wzniesiono go w latach 1910-1912, o czym przypomina kamień wmurowany w ścianę.
Obrazek

Ciekawa jest płaskorzeźba przedstawiająca jeźdźca bez głowy. Głowa oczywiście kiedyś była, lecz padła ofiarą wandalizmu, podobno "wyzwolicieli" ze wschodu. Przytroczony hełm oraz ogólna konstrukcja sugerują, iż jest to dawny pomnik poległych.
Obrazek

Kogo upamiętniał? Możliwe, iż kogoś znaczniejszego, może oficera pochodzącego z Kaiserswalde? Ogół mieszkańców uwieczniono na osobnym wolnostojącym pomniku ze słabo czytelnymi napisami.
Obrazek

Na cmentarzu trochę starych grobów. Większość ustawiono pod murem w formie lapidarium. Na jednym dodano nową tablicę po niemiecku dedykowaną ludziom z dawnej Lasówki.
Obrazek
Obrazek

W tym miejscu Iza z Deyną postanawiają się odłączyć i poczekać na Romka. My idziemy dalej, schodzimy do Orlicy obok miejsca, gdzie kiedyś stała huta szkła.
Obrazek

Koło dawnego przejścia granicznego Orlica mocno kręci i przez chwilę zastanawiałem się, po której stronie stoi widoczny dom...
Obrazek

Bedřichovka (Friedrichswald)
jest częścią gminy Orlické Záhoří, która składa się z kilku dawniej samodzielnych osad. Liczymy, że może będzie tutaj coś otwarte, lecz to typowe zadupie. Jest kilka obiektów dla turystów a'la pensjonaty, lecz pozamykane.
Obrazek

Pozostaje nam teleportować się dalej. Akurat tak się złożyło, że za chwilę mamy jedyny autobus w interesującym nas kierunku, ale nie umiemy znaleźć przystanku. Kręcimy się w kółko, wreszcie drogę wskazuje mi facet z obsługi wyciągu (działał, ale nikt na nim nie jeździł :D). Okazało się, iż przystanek minęliśmy szukając otwartej knajpy ;).

Busik przewiózł nas kilka kilometrów i wysiedliśmy w Kunštácie (Kronstadt), centralnej części Orlického Záhoří.
Obrazek

Przy asfaltówce (węższej niż po polskiej stronie) stoją przydrożne kapliczki, domy w różnym stopniu zachowania i... uśmiechnięty garaż!
Obrazek
Obrazek

Po sąsiedzku urzędu gminy działa hotel z restauracją. Wbrew pozorom w środku jest sympatycznie, jedzenie smaczne i w umiarkowanej cenie. Piwo wchodzi znakomicie :).
Obrazek

Za hotelem kościół Jana Chrzciciela z XVIII wieku. Mocno zaniedbany, podobnie jak całe otoczenie.
Obrazek
Obrazek

Większość grobów ma napisy po niemiecku. Na kilku są w dwu językach, co świadczy, że niektórzy przedwojenni mieszkańcy przetrwali wysiedlenia. Na jednym w zestawie rodzinnym widzę faceta w austro-węgierskim mundurze.
Obrazek
Obrazek
Obrazek

Przy drodze zaliczamy kilka kolejnych pomników. Pierwszy upamiętnia Ignaca Reisslera, wybitnego malarza szklarskiego. Tutaj także wysoko rozwinięte było hutnictwo i zdobienie szkła.
Obrazek

Drugi to pomnik poległych; w kiepskim stanie, ale można przeczytać, że walczyli "za ojczyznę i naród". Sformułowanie neutralne, każdy może sobie tam dopowiedzieć co chce.
Obrazek

Na trzecim uhonorowano cesarza Józefa II, który odwiedził wioskę podczas swego panowania. Zawsze się zastanawiam, czemu akurat ten monarcha nadal ma pomniki w wielu miejscach Republiki Czeskiej, a inni nie?
Obrazek

Spotykamy na naszej drodze jeszcze jedną miłą knajpkę, gdzie wypijamy piwo z trzaskającym kominkiem w tle. Robi się ciepło i sennie. Po wyjściu na dworze zaczyna zapadać zmrok. W oddali widać kościół w Mostowicach (Langenbrück) z charakterystyczną kopulastą wieżą. Świątynia jest trochę młodsza od tej z Kunštátu, zresztą aż do 1780 roku kłodzka osada należała do czeskiej parafii i dopiero po wojnach śląskich erygowano tam osobną.
Obrazek

Za zlikwidowanym przejściem granicznym robimy sobie zdjęcia z faną: średnio to wychodzi, bo nazbyt się ruszamy ;).
Obrazek

Swoją drogą - czy w jakimkolwiek innym kraju na granicach są tak rozbudowane i nieczytelne tablice z dozwolonymi prędkościami?

Dzwonimy do Romka - człowiek o wielkim sercu, już czeka na telefon, aby nas dowieźć do schroniska! Dzięki temu zaoszczędzamy około godziny dreptania z buta.

Podczas rozpalania ogniska nagle pogoda musiała spojrzeć w kalendarz i postanowiła przywołać atak zimy: walnęło śniegiem i zrobiła się mała zadymka ;).
Obrazek

W niedzielę rano za oknem biało! Nie powiem, abym się nie ucieszył.
Obrazek
Obrazek

Towarzystwo się rozjeżdża, każdy po swojemu wraca do domu. Razem z Andrzejem wybieramy opcję pieszą: najpierw kawałek Autostradą Sudecką, następnie odbijamy na zielony szlak. W lesie biały puch szybko znika, widać, że to jednak już marzec.
Obrazek

Podobnie jak wczoraj słońce co jakiś czas nas doświetla.
Obrazek

Po dojściu do drogi asfaltowej z Ponikwy znajdujemy dwa fajne miejsca. Najpierw sympatyczne ławeczki idealne na krótki postój...
Obrazek

...konsek dalej duża wiata i łąka, która z powodzeniem nadałaby się na większą imprezę. Ruch na drodze jest minimalny, więc mało kto widziałby biesiadników.
Obrazek

Przed nami nami Stara Bystrzyca (Wustung) - niegdyś kolonia "właściwej" Starej Bystrzycy. W okresie niemieckim była to bardzo popularna osada rekreacyjna, miejsce spacerów mieszkańców Bystrzycy Kłodzkiej. Działała m.in. restauracja "Forsthaus Wustung", znana w całej okolicy. Po wojnie urządzono w niej leśniczówkę, budynek zachował się do dziś.
Obrazek

Na przeciwko znajduje się drewniana kolumnada, dziś dodatkowo zabezpieczona deskami. Goście restauracji mogli spożywać posiłki albo w środku lokalu, albo delektując się świeżym powietrzem.
Obrazek

Poniżej Wustung na starej pocztówce. Stawy z pstrągami podobno nadal istnieją w lesie za mijaną wiatą imprezową.
Obrazek

W 1856 roku założono długą aleję kasztanowo-lipową, którą spacerowicze podążali z miasta w kierunku restauracji. Na szczęście współczesna droga biegnie z boku, więc drzewa mogą rosnąć bez obawy o oskarżenia o powodowanie wypadków.
Obrazek

Wierzchołki gór spowite są chmurami. Na ładne widoki ze szczytów raczej nie ma szans.
Obrazek

Na horyzoncie pojawiają się blokowiska Bystrzycy Kłodzkiej (Habelschwerdt). Robią się większe i większe, aż w końcu wchodzimy w zabudowę.

W niedzielne południe miasto jest niemal bezludne, przemykamy ulicami sami.
Obrazek

W ramach walki ze smogiem właściciel tego budynku postanowił posegregować materiały palne.
Obrazek

Na rynku zahaczamy jeszcze o pizzerię, wypijając niedobre piwo na spółkę. Kilka zdjęć zabytkowego ratusza oraz Kolumny Morowej i ruszamy na dworzec. Zawsze mi się bystrzycki podobał, bo architektonicznie jest dość nietypowy.
Obrazek

Oczywiście o żadnej otwartej kasie nie ma mowy, w środku działa... warsztat krawiecki. Bilety kupimy więc w pociągu, który wywiezie nas z kłodzkiej krainy do domów.

___
galeria: https://goo.gl/photos/MayCUV1nxGb8bEjN6" onclick="window.open(this.href);return false;
https://picasaweb.google.com/110344506389073663651
http://hanyswpodrozach.blogspot.com/
"Szanowny Prezydencie. Błogosławione łono, które Ciebie nosiło i piersi, które ssałeś"
ODPOWIEDZ